1,2,3 voel jij wat ik zie. Rood & groen licht bij mensen.

  • Geplaatst op
  • Door Liza
  • Geplaatst in Column
  • 0
1,2,3 voel jij wat ik zie. Rood & groen licht bij mensen.

Een wekelijkse column van Joof eigenaresse Liza. Elke week zal ik er één online zetten. Verwacht geen hoogstaand "columnisme" (bestaat dat woord?) maar gewoon gekwetter in het wilde weg over wat ik die week heb meegemaakt of wat er door mijn hoofd gaat. Deze week over het oordeel en gevoel dat we schijnbaar allemaal hebben bij het ontmoeten van nieuwe mensen.

Ken je die momenten dat je als het ware wordt gekoppeld aan een ander maar dat je die andere persoon helemaal niets vindt? Dat eigenlijk alles in je schreeuwt "geen leuk persoon!"? Wat voel je je dan ongemakkelijk. Het koppelen hoeft niet in de zin van de liefde te zijn hoor, het kan ook in vriendschappelijke zin zijn. Een vriendin van een vriendin waarmee jullie een dagje op pad gaan ofzo. Heel ongemakkelijk, en ongemakkelijk is denk ik hoe mijn shetlandpony Roosje van bijna 3 jaar oud zich zal voelen nu ik zo mijn best doe om haar maatjes te laten worden met mijn Fries Bas van bijna 7 jaar. Ze zijn beide zo gek als een deur en kunnen vreselijk rennen en bokken dus ik zag een match maar vooral de shetlandpony denkt daar heel anders over.

gevoel bij eerste ontmoeting

Geen match made in heaven
Ik was eigenlijk bang dat paard Bas iets te ruig zou zijn voor kleine Roosje maar Bas verrast je altijd op dat soort momenten en was superlief en voorzichting met die kleine boef. Roos daarentegen was een draak bij de eerste echte kennismaking samen in de losrenbak. Ze schreeuwde, schopte en wilde eigenlijk niet veel van Bas weten. Ze snuffelde, gilde, schopte en rende weg en snuffelde, gilde, schopte en rende weg en dat een aantal keer achter elkaar. Mijn grote man Bas zag dat het wel zitten om met die kleine lekker te spelen maar Roos gaf geen centimeter toe. Toen ze uitgegild en geschopt was had ze een ander plan om mijn beste vriend Bas keihard af te wijzen en dat was ijsberen voor de uitgang van de losrenbak. Heen en terug, heen en terug en lichtelijk in paniek. Gewoon helemaal geen aandacht geven aan Bas en zo duidelijk mogelijk weg bij hem willen. En ik ben best beledigd eigenlijk, wie wil er nou niet met mijn vriend spelen? Nou Roosje dus.

Ik denk aan mijn oudste dochter Angie en ons overbuurmeisje. Zij hebben niet zoveel met elkaar gemeen, terwijl beide ouders het best zagen zitten. Kwam het overbuurmeisje spelen hadden ze het enorm naar hun zin allebei alleen niet met elkaar. Angie zat boven met de Little Pet Shop en het overbuurmeisje zat beneden met de Barbie's..hahaha. Hoe leuk was het geweest als de twee overbuurmeisjes dikke vriendinnen werden en altijd een speelmaatje hadden maar nee, ze hadden niet veel met elkaar dus dat feest ging niet door.

Groen of rood licht 
Ikzelf heb ook een erg sterk gevoel wanneer ik nieuwe mensen ontmoet. Ik weet binnen enkele seconden of ik iemand mag of niet. Soms hoef ik niet eens met iemand gesproken te hebben, non verbale communicatie is genoeg voor mij om groen of rood licht te geven. Het gekke is dat ik dat niet op uiterlijke kenmerken doe maar echt op wat iemand uitstraalt. Dus niet op huidskleur, kleding of bv tattoos, maar op iets wat ik niet zo 1,2,3 kan beschrijven. Ik heb heel lang gedacht dat dit een tekortkoming van mijzelf was omdat ik eigenlijk vind dat je dan iemand in een hokje plaatst en een ander niet de kans geeft zichzelf te "bewijzen". Maar weet je; ik ben inmiddels zo vaak teleurgesteld door mensen die ik eigenlijk binnen een paar seconden al rood licht had gegeven. Dat rode licht negeerde ik want ik wilde niet kortzichtig zijn maar het gevoel van binnen en het oordeel bleef. Ik luisterde niet naar het gevoel en ben flink teleurgesteld door die mensen. Had ik nu maar naar mijn gevoel geluisterd dan had ik me niet zo'n pijn laten doen. Want ik ben ook nog eens zo type dat zich alles aantrekt en diep teleurgesteld en onzeker wordt door het gedrag van anderen. 
 

gevoel bij eerste ontmoeting

Vanaf nu af aan ben ik dus lekker kort door de bocht. Ik kijk iemand aan en ik weet of ik die persoon mag of niet, vertrouw of niet en ik handel daarnaar. Heel vervelend soms, ik geef het toe. Maar die voelsprieten hebben me tot nu toe nooit in de steek gelaten ook al liet ik hen wel in de steek.

Onderzoek Princeton
Tijdens het schrijven van deze blog google ik naar informatie over dit soort voelsprieten die we allemaal in grote of mindere mate hebben. Ik kwam een onderzoeksrapport tegen van de Universiteit Princeton. Het is bewezen dat iedereen binnen een aantal seconden een beeld heeft van een persoon. Dat gaat veel verder dan aardig of niet aardig, volgens de wetenschappers die het onderzoek uitvoerden denken mensen al op 8 punten te weten hoe een ander persoon in elkaar steekt binnen die paar seconden. Het gaat dan om de volgende 8 punten:

-Betrouwbaarheid

 Status

-Homoseksualiteit

-Intelligentie

-Braafheid

-Dominantie

-Succes

-Avontuur

 

Ik ben dus zeker niet de enige, we doen het eigenlijk allemaal. Maar naar dat oordeel of gevoel luisteren is een tweede. Iedereen die ik spreek heeft soms moeite gehad met dat gevoel, net als ik en net als Roosje de shetlandpony dus. Wat ga ik doen, luisteren naar haar gevoel over mijn beste vriend Bas of niet?

 

Naar de webshop - alle colums van Liza - meer over Liza

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
fbq('track', 'AddToCart');
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »